Category: Τευχος 2-3

Το κεντρικό κείμενο του τεύχους τούτου είναι μια προσωρινή καταγραφή ενός κύκλου συζητήσεων που έχει ξεκινήσει μέσα στη ΣΚΥΑ για το ζήτημα της ανεργίας. Στις συζητήσεις αυτές δεν προσεγγίζουμε την ανεργία σαν ένα αφηρημένο κοινωνικό φαινόμενο, αλλά σαν μια καθημερινή δικιά μας πραγματικότητα. Η βαθιά αλλαγή στη συνθήκη ανεργία/εργασία εγγράφει τις απειλητικές προθέσεις των αφεντικών στο ίδιο μας το σώμα και κάνει επιτακτική την ανάγκη να επινοήσουμε νέους συλλογικούς τρόπους οργάνωσης, αλλά και να σταθούμε κριτικά απέναντι στους ήδη υπάρχοντες. Το εξώφυλλο αυτού του τεύχους είναι ένα μικρό σχόλιο πάνω στον τρόπο με τον οποίο το φάσμα της ανεργίας δένεται πια στενά με την προοπτική της μισθωτής σκλαβιάς, ειδικά για καποιες και κάποιους πιο ελαστικά “απασχολούμενους”. Δίπλα λοιπόν σε εμπειρίες από άνεργες συντρόφισσες και συντρόφους, υπάρχουν και κείμενα για αγώνες που δίνει μέσα στους χώρους δουλειάς του ένα νέο υποκείμενο για το οποίο ανεργία και εργασία δεν είναι δύο αλληλοαντικρουόμενες καταστάσεις, αλλά οι δυο όψεις ενός υπαρξιακού εκβιασμού. Επειδή ο αγώνας ενάντια στα αφεντικά δεν έχει σύνορα, το τεύχος περιλαμβάνει και την καταγραφή του κοινού αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στις επιχειρήσεις εξωραϊσμού του κέντρου της Αθήνας, καθώς και ένα κείμενο για τη σύνδεση του Occupy Wall Street με τους αγώνες μέσα στο πανεπιστήμιο. Κατεβάστε το τεύχος 2-3 εδώ.

Τα απομνημονευματα ενος ανεργου

Πράξη 1ηΤελειώνεις τη σχολή επιτέλους και λες αθώα (ειδικά πριν από αρκετά χρόνια): Σε ποιο μέρος θέλω να ζήσω; Και αρχίζεις ανυποψίαστος την αναζήτηση εργασίας. Και αφήνεις βιογραφικά, και τρέχεις, και τρέχεις… και τίποτα. Ένας μήνας, δυο μήνες, τρως και τα χρήματα που είχες μαζεμένα, παραέγινε το κακό, νιώθεις ότι παραέκατσες και στο φίλο που …

Συνέχεια ανάγνωσης

Not ready for next call – Στα ορυχεία του τομέα των υπηρεσιών

Μια πρώτη μορφή αυτού του κείμενου συντάχθηκε από συντρόφους που δραστηριοποιούνται μέσα στα πλαίσια της ΣΚΥΑ που τον τελευταίο καιρό εργάζονται σε τηλεφωνικά κέντρα με σκοπό να συζητήσουμε από κοινού για την εργασιακή μας καθημερινότητα. Σύντομα όμως έφυγε από τον κύκλο της διαδικασίας μας και αποτέλεσε μια μικρή αφορμή για επικοινωνία και με άλλους συναδέλφους …

Συνέχεια ανάγνωσης

Media workers strike back

Πριν από 2-3 χρόνια θα ακουγόταν σαν ανέκδοτο στη συνδικαλιστική νηνεμία του κλάδου των Media: Πρόταση για απεργία διαρκείας της ΕΣΗΕΑ μετά από έκτακτη γενική συνέλευση 1200 μελών της, ενώ οι εργαζόμενοι του Άλτερ και της Ελευθεροτυπίας βρίσκονται εδώ και μήνες σε κινητοποιήσεις διαρκείας, με τους πρώτους να μεταδίδουν απεργιακά μηνύματα μέσω του τηλεοπτικού σήματος …

Συνέχεια ανάγνωσης

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών (και πανκ καταστάσεις στην ασοεε)

Αρχικά θα θέλαμε να χαιρετήσουμε όλους αυτούς που μας βοηθάνε να ζούμε με ελευθερία στην Ελλάδα. Γιατί ζούμε σε μια πολύ δύσκολη συνθήκη με την αστυνομία από τη μια και τους φασίστες από την άλλη που μας κυνηγάνε σε κάθε στιγμή. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με τους φασίστες κάθε φορά που βρισκόμαστε στο δρόμο. Το ίδιο και …

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο αγώνας των απογραφέων – (συμπεράσματα από). Μία μικρή νίκη με μεγάλη, ίσως, σημασία

Το κείμενο αυτό είναι ένας κινηματικός απολογισμός του αγώνα των απογραφέων/τομεαρχών για την καταβολή των δεδουλευμένων που μας χρωστούσε για πολλούς μήνες το κράτος μέσω της “ανεξάρτητης” Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (στο εξής ΕΛΣΤΑΤ). Θέλουμε να καταγράψουμε και να αποτιμήσουμε την εργασιακή σχέση που σύναψε το κράτος με τους απογραφείς σαν τμήμα της στρατηγικής του κεφαλαίου …

Συνέχεια ανάγνωσης

Η μέρα που σηκώθηκαν τα μανίκια – Κυριακή 12/2

Φτάνοντας στο σταθμό του ηλεκτρικού στη Βικτώρια, μείναμε έκπληκτοι από τον κόσμο που κατέβαινε στη συγκέντρωση. Τα βαγόνια ήταν τόσο γεμάτα, που τελικά δε χωρέσαμε και ξεκινήσαμε με τα πόδια για το Σύνταγμα. Πολλοί σύντροφοι, λόγω της μικρής συμμετοχής στην απεργία που κηρύχθηκε για την Παρασκευή και το Σάββατο, συμπέραναν ότι αυτό θα είναι το …

Συνέχεια ανάγνωσης

Φαντάσματα της Εργασίας [*]: Κόλαση Μέσα, Κόλαση κι Έξω

Μελετώντας  κανείς την Ιστορία των κινημάτων του τελευταίου αιώνα, την Ιστορία των υφέσεων, την Ιστορία των κρίσεων και των “παλινορθώσεων”, οι χαρακτήρες που βρίσκει θα μπορούσαν κάλλιστα να παρασταθούν σε κάρτες τύπου ταρώ. Ανάλογα με τις καταβολές του καθενός, το όνομα που θα έδινε στην κάθε φιγούρα θα άλλαζε. Φαίνεται να υπάρχει μόνο μία κοινή τομή, …

Συνέχεια ανάγνωσης