Category: Τευχος 5

Έχοντας αναγνωρίσει, στο προηγούμενο τεύχος, τα υπαρκτά όρια της γενικής απεργίας ως μέσο για τη σύνδεση των αγώνων της περιόδου, σ’ αυτό το (διπλό) τεύχος πάμε ένα βήμα παρακάτω: προσπαθούμε να κατανοήσουμε ποιες είναι οι αιτίες της πραγματικής αδυναμίας σύνδεσης των αγώνων που επιχειρείται από τις διάφορες τάσεις του κινήματος. Παράλληλα, κατανοώντας την αδυναμία της σύνδεσης των αγώνων ως αδυναμία σύνθεσης της τάξης, ισχυριζόμαστε ότι μόνο αυτόνομοι αγώνες μπορούν να συνδεθούν και προσπαθούμε να αντιληφθούμε τις προϋποθέσεις αυτής της διαδικασίας στο σήμερα. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτόνομων αγώνων αναφέρονται τα άλλα κείμενα του τεύχους: τόσο στη συνέντευξη των απολυμένων του Μετρόπολις, ή στις συνεντεύξεις των μικροπωλητών της ΑΣΟΕΕ, όσο και στη μαρτυρία ενός εργαζόμενου στο δημόσιο σύστημα υγείας, ο λόγος δίνεται στους ίδιους τους ανθρώπους που αγωνίζονται για να μιλήσουν και να αναλύσουν τις εμπειρίες τους. Τέλος, καθώς η σύγκρουση στις Σκουριές οξύνεται, οι πραγματικές παράμετροι που θα καθορίσουν την έκβαση του αγώνα των κατοίκων ενάντια στα σχέδια των χρυσοθήρων, αποκτούν περιεχόμενα που ξεφεύγουν από τα όρια της περιοχής και κάνουν επιτακτική ανάγκη το άνοιγμα της σχετικής συζήτησης σε ένα διαφορετικό πλαίσιο από αυτό της τυπικής εκδήλωσης αλληλεγγύης. Αυτό το πράγμα επιχειρεί το συγκεκριμένο κείμενο του τεύχους. Κατεβάστε το τεύχος 5 από εδώ.

Λεπτομέρειες για το τέλος του κόσμου [*] ή πώς επιβιώνουμε και πώς αγωνιζόμαστε σε ένα κέντρο υγείας (οι λεπτομέρειες μέσα στις παρενθέσεις)

Εδώ και μερικά χρόνια δουλεύω σ’ ένα κέντρο υγείας της επαρχίας. Πρόκειται για μια δημόσια δομή υγείας αρκετά χιλιόμετρα από τον τόπο που κατοικώ, η οποία φτιάχτηκε το 1986 στα πλαίσια του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), με σκοπό να παρέχει πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας στους κατοίκους της περιοχής. Κάθε λέξη από τις παραπάνω σηκώνει τεράστια συζήτηση, …

Συνέχεια ανάγνωσης

Στο Βελούδινο Χρυσωρυχείο της ΒΑ Χαλκιδικής: η ανάπτυξη, οι κοινότητες, η αλληλεγγύη

To παρόν κείμενο προσπαθεί να μιλήσει για τον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού με τρεις διαφορετικούς τρόπους, επιχειρώντας ταυτόχρονα μια γενική πολιτική εκτίμηση για τη σημασία του αγώνα μέσα στη συνθήκη της κρίσης, μια αξιοποίηση της βιωμένης εμπειρίας του συγγραφέα που μεγάλωσε κι έζησε για κάποια χρόνια στην περιοχή και μια …

Συνέχεια ανάγνωσης

Από την Ντάκα έως το Ντακάρ απέναντι στους Ντάνγκα[*] είμαστε μαζί. Κάποιες σκέψεις και προσωρινά συμπεράσματα για τον αγώνα ντόπιων και μεταναστών στην ΑΣΟΕΕ

Το τελευταίο μου κείμενο σε σχέση με τον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών στην ασοεε είχε γραφτεί ένα ολόκληρο χρόνο πριν, όταν η συνέλευση μεταναστών και αλληλέγγυων έκανε ακόμα τα πρώτα της βήματα. Από τότε έχουν συμβεί πολλά: συνεχείς, και κατά καιρούς καθημερινές, αστυνομικές επιθέσεις με ξυλοδαρμούς και συλλήψεις, καθώς και αρκετές συγκρούσεις με ματ, …

Συνέχεια ανάγνωσης

Συνέντευξη με μετανάστη μικροπωλητή από την Σενεγάλη

-Για ποιους λόγους έφυγες από τη χώρα σου;Εγκατέλειψα την Σενεγάλη πριν τρία χρόνια για να βρω τον δρόμο μου εδώ στην Ευρώπη, για μια καλύτερη ζωή.-Πώς βρέθηκες στην ασοεε, που δούλευες πριν;Ήρθα εδώ γιατί μου το πρότειναν όλοι οι αφρικανοί, όχι μόνο Σενεγαλέζοι.Το πιο σίγουρο μέρος μου είπαν ότι είναι εδώ στην ασοεε, ότι εδώ …

Συνέχεια ανάγνωσης

Συνέντευξη με απολυμένους – απλήρωτους των «Metropolis»

Τον Μάιο του 2013, έξω από τον τελικό της Eurovision στην Σουηδία, μια ομάδα συντρόφων ενημέρωνε τους αποσβολωμένους θεατές για τον αγώνα των απολυμένων/απλήρωτων εργαζόμενων της αλυσίδας «Metropolis» του Ανδρέα Κουρή -ο οποίος είχε αναλάβει, με το αζημίωτο, τη συμμετοχή της Ελλάδας στον τελικό- να πληρωθούν τις αποζημιώσεις απόλυσης και τα δεδουλευμένα τους. Λίγες μέρες …

Συνέχεια ανάγνωσης

Πολιτικές μορφές, σύνδεση και αυτονομία των αγώνων. It’s a dirty job but someone’s gotta do it

Στο κεντρικό κείμενο του προηγούμενου τεύχους, καταπιαστήκαμε με την κριτική στη λογική της «Μεγάλης Νύχτας» των γενικών απεργιών, μην αναγνωρίζοντας τα καλέσματα της ΓΣΕΕ ως το έδαφος σύνδεσης των αγώνων της τάξης μας. Η συνέχεια αυτής της κριτικής ψάχνει τις αντικειμενικές δυνατότητες και αδυναμίες σύνδεσης των διάσπαρτων αγώνων, τις ενυπάρχουσες σ’ αυτούς τάσεις να ξεπεραστεί …

Συνέχεια ανάγνωσης