Posts tagged "Απεργίες"
Πολιτικές μορφές, σύνδεση και αυτονομία των αγώνων. It’s a dirty job but someone’s gotta do it

Πολιτικές μορφές, σύνδεση και αυτονομία των αγώνων. It’s a dirty job but someone’s gotta do it

Στο κεντρικό κείμενο του προηγούμενου τεύχους, καταπιαστήκαμε με την κριτική στη λογική της «Μεγάλης Νύχτας» των γενικών απεργιών, μην αναγνωρίζοντας τα καλέσματα της ΓΣΕΕ ως το έδαφος σύνδεσης των αγώνων της τάξης μας. Η συνέχεια αυτής της κριτικής ψάχνει τις αντικειμενικές δυνατότητες και αδυναμίες σύνδεσης των διάσπαρτων αγώνων, τις ενυπάρχουσες σ’ αυτούς τάσεις να ξεπεραστεί...
Ένας αγώνας, πολλές μάχες. Για τη μάχη στην HOL και τον αγώνα στις τηλεπικοινωνίες

Ένας αγώνας, πολλές μάχες. Για τη μάχη στην HOL και τον αγώνα στις τηλεπικοινωνίες

Ο αγώνας σε έναν κλάδο παραγωγής περνά μέσα από τις μάχες που δίνονται σε κάθε επιμέρους εργασιακό του χώρο. Στις τηλεπικοινωνίες ο αγώνας αυτός περνά μέσα από τις μάχες που τον τελευταίο καιρό έχουν ξεσπάσει στις εταιρίες του κλάδου ενάντια στις μαζικές απολύσεις και στις μειώσεις μισθών. Γιατί η επίθεση που τα μεγάλα αφεντικά του...

«Όροι και προϋποθέσεις» για έναν πετυχημένο αγώνα των εκπαιδευτικών που δεν μπορεί παρά να είναι ο ξεσηκωμός της κοινωνίας

Αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο ως αναπληρωτής, ως αμετανόητος απεργός του 2006, ως εργαζόμενος που δεν ταυτίζεται με τις κλασσικές συνδικαλιστικές πρακτικές και νοοτροπίες της αντιπροσώπευσης, ως χρήστης «παράξενων εργαλείων» ταξικής ανάλυσης όπως η εργατική έρευνα και η ταξική σύνθεση που μας κληρονόμησε ο ιταλικός «αυτόνομος» μαρξισμός και τέλος, ως ένας άνθρωπος που προετοιμαζόταν...
Γενική απεργία, εργατικοί αγώνες, κοινωνική αναπαραγωγή. Ο γυμνός απεργός με τα χέρια στις τσέπες...

Γενική απεργία, εργατικοί αγώνες, κοινωνική αναπαραγωγή. Ο γυμνός απεργός με τα χέρια στις τσέπες…

Γενική απεργία, εργατικοί αγώνες, κοινωνική αναπαραγωγή“Μία θέση για το καθετί και καθετί στη θέση του.” “James Joyce, Finnegan’s Wake”Πολύ είναι το μελάνι που έχει χυθεί για το ζήτημα της γενικής απεργίας. Μελάνι που μπερδεύεται με τα δάκρυα των χημικών και το αίμα των διαδηλωτών για να ζωγραφίσει τον καμβά των απεργιακών κινητοποιήσεων των τελευταίων χρόνων....

Σήμερα είναι η μέρα;

( αναδημοσίευση από εδώ )Πάρα το πανηγυρικό χαρακτήρα των πρώτων ενημερώσεων (1, 2,) για τη χθεσινή απεργιακή κινητοποίηση, τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Το μόνο που πετυχαίνουν αυτές οι ενημερώσεις για τις “χιλιάδες διαδηλωτών που βούλιαξαν την Αθήνα”, είναι να δίνουν την εντύπωση ότι όλα πάνε περίφημα… μέχρι κάποτε να νικήσουμε.Στην πραγματικότητα όμως όλα...

Σκορπιες σκέψεις για μια σκόρπια διαδηλωση (26/9/12)

Έχουν περάσει 7 μήνες από τη τελευταία μαζική αντίδραση στο δρόμο, που τα κάναμε κολυμπηθρόξυλο, χωρίς όμως να καταφέρουμε να σταματήσουμε την επέλαση των αφεντικών. Από τότε είδαμε σημεία και τέρατα. Το πιο επικίνδυνο είναι ότι έχουμε ξεχάσει τη δύναμη του δρόμου. Η ψυχολογική ήττα που έχουμε ενσωματώσει μας οδηγεί στο να κατεβαίνουμε στον δρόμο...

Μια στιγμή μιας απεργίας

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς βρέθηκαν στο στόχαστρο της κυβερνητικής πολιτικής τους τελευταίους μήνες, με στόχο την ιδιωτικοποίηση τους και την μετατροπή τους σε πηγή κέρδους για το κεφάλαιο. Αυτός ο στόχος περνάει, αναγκαστικά, από τις απολύσεις χιλιάδων εργαζομένων κι από την επίθεση του κράτους στο (περιορισμένο έτσι κι αλλιώς) αγαθό της μεταφοράς: ήδη το εισιτήριο...
css.php